Taksim´de 1 Mayıs kutlamalarında 2010 yılında ilk kez polis müdahalesiz kutlama olmuştu.

Herkes aynı fikirdeydi: 1 Mayıs 1977’den bu yana en büyük ve en coşkulu 1 Mayıs kutlaması yaşandı dün…

Yazıya başlamadan önce saatinize bir bakın…

2012 yılının 1 Mayıs’ını geride bıraktık. Hükümet ve sermaye çevrelerinin emek hareketini bölme girişimlerine, başta TÜRK-İŞ olmak üzere bir kısım emek örgütlerinin gönüllü olarak bu oyunun bir parçası haline gelmelerine rağmen, emekçi kitleleri oyunu bozdu.

Hürriyet köşe yazarı Yılmaz Özdil, dün tüm yurtta kutlanan 1 Mayıs ile ilgili bir yazı kaleme aldı. Yılmaz Özdil, konuya yine farklı bir açıdan bakarak, 1 Mayıs kutlamalarının diğer yüzünü eleştirdi.

Tekgıda-İş Sendikası ve Sendikal Güç Birliği için hazırlanan Geçici Hizmet Sözleşmeleri hakkındaki bröşürümüz tüm çalışanların hayatını değiştirecek önemli bir konu hakkında bilgi veriyor. ÇOK GEÇ OLMADAN Okuyalım ve paylaşalım.

Bu yıl İstanbul´da 1 Mayıs´m kalbi yine Taksim Meydanı´nda atacak. Taksim´deki kutlamalar için Şişli, Şişhane ve Dolmabahçe´de toplanan örgütler 10.30´da 3 koldan yürüyüşe geçecek.

Bu yılki 1 Mayıs kutlamalarında konfederasyonlar farklı tavır geliştirdi.

Kıdem Tazminatı Fonu kurulmadan Maliye vergiyi garantiye aldı. Üstelik İşsizlik Fonu gibi var olan ve kurulacak bütün fonlardan da vergi alınacak.

BU gazetenin cumartesi günü etraflıca duyurduğu bir haber, bütün ülkeyi telaşlandıracak kadar uyarıcı nitelikteydi.

Bütün devrimci şarkılar, marşlar yüreği titretir, coşturur, ama “Bizim 1 Mayıs Marşımız”ın yeri başka. Belki de bunun, marşı ilk dinlediğimde (1974) çiçeği burnunda bir devrimci genç olmamla da ilgisi vardır.

Üç haftadır, olumsuz ekonomik veriler birikmeye devam ederken “kriz” konusu da ekonomi tartışmalarında ilk sırayı işgal ediyor. Geçen hafta bu tartışmaları izlerken rastladığım kimi saptamalar yeni gelişmelerin başladığını düşündürüyordu. Ancak bu yeni gelişmelerin olumlu bir yönü işaret ettiğini söylemek henüz kolay değil.