Bilindiği üzere, uzun süredir ‘’Coronavirüs’’ belası ile uğraşıyoruz. Üstelik bir tek biz değil, tüm dünya uğraşıyor. Ve daha ne kadar süreceğini bilmediğimiz bu problem, hayatımızın her anını her alanını da altüst etmeye devam ediyor.

Covid-19 krizi tarım krizinin üzerine oturdu. Bugün karşı karşıya kalınan krizin bütüncül olarak tanımlanabilmesi açısından kriz küresel kapitalizm ekseninde doğru değerlendirilmeli.

Koronavirüs nedeniyle birçok işveren binlerce çalışanı ücretsiz izne gönderirken, evden çalışmak zorunda kalanların da ücretlerinde ciddi kesintiye gidiliyor.

İşsizlik oranı 0.9 puanlık azalış ile yüzde 13.8 olurken çalışmaya hazır olup iş aramaktan vazgeçenlerle birlikte işsiz sayısı 6 milyon 673 bin kişiye ulaştı.

Evinden çıkamadığı için karnını doyuramaz hale gelen dar gelirlilerin durumuna çözüm aranırken, iktidarın hazırladığı paketten yine patronları kurtaracak düzenlemeler çıktı.

İşsizlik oranı, 2020 yılına yüzde 13.8 ile başladı. Henüz koronavirüs etkisinin ekonomik aktivite üzerinde ağır etkisinin yaşanmadığı, tüm makroverilerin iyi işaretler verdiği 2020 yılının ilk ayında 4 milyon 362 bin işsiz sayısına ulaşıldı.

İşten çıkarmayı yasaklayan ve ücretsiz izne gönderilen çalışanlara ödenek verilmesini öngören torba yasa tasarısı tartışmalara neden oldu.

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu´nda iş kazası, işyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücut bütünlüğünü ruhen ya da bedenen engelli hale getiren olay olarak tanımlanmaktadır.

Salgın nedeniyle faaliyeti duran işverenin iki seçeneği var: Kısa çalışma ve taslakla getirilecek ücretsiz izin.

İşçi çıkarmanın altı aya kadar uzatılabilecek şekilde üç ay yasaklanması ilk bakışta çalışan lehine önemli bir düzenleme.

Salgının ardından toplu işsizlik riskine karşı şirketlerin ´Kısa Çalışma Ödeneği’ şartları kolaylaştırıldı.

Koronavirüsle birlikte gıdaya artan talep “ya kıtlık olursa” düşüncesini de akıllara getirirken tarım politikalarının önemini bir kez daha hatırlattı.