Hükümetin salgın nedeniyle işten çıkarmaları önlemek için gündeme getirdiği “üç ay işten çıkarma yasağı” sendikaların tepkisine neden oldu.

Virüsten etkilenen ya da etkilenmeyen herkesin işinin, aşının güvence altına alınması, devletlerin, ülkelerin varlığını sürdürmesinden bahsediyorum. Bu sorun küresel bir sorun; bu da ekonomilerin, siyasal sistemlerin pandemisi.

Koronavirüs salgını öncesinde çalışan kesimlerin iş hayatının salgın ardından nasıl değiştiğine dair yapılan araştırmaya göre yüzde 9 işsiz kaldı, yüzde 13 ise ücretsiz izne çıkarıldı.

Türkiye’de toplam 15 milyon 799 bin işçinin 14 milyon 104 bini herhangi bir sendikaya üye değil.

Tarımın önemi anlaşılmış görünüyor. Bu konuda da her konuda rol kapma ustası olanlar tarımın asli unsuru olan üretici ve ziraatçılere söz düşürmüyorlar.

Koronavirüsle mücadele kapsamında işten çıkarmanın üç ay süreyle yasaklanması için kanun teklifi hazırlandı.

4857 sayılı iş Kanununun İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı başlıklı 24. maddesi, işçiye iş sözleşmesini bildirim süresini beklemeksizin ve kıdem tazminatını hak ederek sona erdirme hakkı tanımaktadır.

Leyla Karakaş, tarım işçilerinin pandemiye karşı korumasız kalmasının gıda güvenliğini de tehlikeye düşüreceğini ifade etti.

Zor dönemlerde işverenler ya işçilerini ücretsiz izne çıkarır ya da iş sözleşmesini sona erdirir. Kısa çalışma uygulaması ise işçilerin işinin ve ücretinin kısmen korunmasını sağlar.

Koronavirüs nedeniyle evlere kapanan yurttaşlar kendi gıda stoklarını yapıyor. Sürecin ne kadar devam edeceği bilinmezken “Üretimde de var olan yavaşlama bir gıda krizine neden olur mu?” sorusu zihinleri meşgul ediyor.

Yüzbinlerce başvurunun beklendiği Kısa Çalışma Ödeneği’nde bürokratik zorluklar nedeniyle ödemeler yapılamıyor. Milyonlarca çalışanın ise parasız bir şekilde bekleyecek durumu yok.

Korona krizi yüzünden işsizliğin nasıl arttığını ve giderek daha da nasıl artacağını yazarken kullandığımız veriler TÜİK´in resmi verileri.