Emeğin Gücü, Emekçinin Yanındayız...
TEKGIDA-İŞ SENDİKASI
TEKGIDA-İŞ SENDİKASI
Doğadan
Tarım Kredi Birlik
Bolez Piliç
Badem Su
İzmir Su
Elmacık Atasu
Belkarper
Sek_Süt
Yudum_Yag
ORYANTAL TÜTÜN PAKETLEME
Olin_Yag
NuhunAnkaraMakarnasi
Nestle_Su
Pinar
Savola
Pepsi
Tuborg_Bira
Nestle cereals
Yepaş Ekmek
Yesaş
Mey
Nestle
Mauri_Maya
Lipton_Dosan
Mondelez
TtlTutun
TrakyaBirlik
TavsanliUn
Tat
Tamek
Sırma Su
Sunel
Sibaş
KristalYag
Knorr_Besan
Kent_Cadbury
Efes
ELİT Cikolata
Erikli_Su
Eti
Evyap
Ferrero
Filiz Makarna
Timtas
Kavaklıdere
ibb kent ekmek
Hayat Su
Haribo
Frito Lay
BAT
Barilla_Makarna
Banvit
Aroma
Ankara Fırınları
Akmina
Alpin Su
Bimbo QSR
Bolca Mantı
BUNGE YAĞ
Chipita Gıda Üretim A.Ş.
Coca Cola
Damla Su
Danone
Doğuş Cips
Dr Oetker
Agthia
Doğadan
Tarım Kredi Birlik
Bolez Piliç
Badem Su
İzmir Su
Elmacık Atasu
Belkarper
Sek_Süt
Yudum_Yag
ORYANTAL TÜTÜN PAKETLEME
Olin_Yag
NuhunAnkaraMakarnasi
Nestle_Su
Pinar
Savola
Pepsi
Tuborg_Bira
Nestle cereals
Yepaş Ekmek
Yesaş
Mey
Nestle
Mauri_Maya
Lipton_Dosan
Mondelez
TtlTutun
TrakyaBirlik
TavsanliUn
Tat
Tamek
Sırma Su
Sunel
Sibaş
KristalYag
Knorr_Besan
Kent_Cadbury
Efes
ELİT Cikolata
Erikli_Su
Eti
Evyap
Ferrero
Filiz Makarna
Timtas
Kavaklıdere
ibb kent ekmek
Hayat Su
Haribo
Frito Lay
BAT
Barilla_Makarna
Banvit
Aroma
Ankara Fırınları
Akmina
Alpin Su
Bimbo QSR
Bolca Mantı
BUNGE YAĞ
Chipita Gıda Üretim A.Ş.
Coca Cola
Damla Su
Danone
Doğuş Cips
Dr Oetker
Agthia
08 Nisan 2011
TÜRKEL: ÖRGÜTSÜZ MİLYONLARA YENİDEN UMUT OLACAK

Evrensel Gazetesi, İşçi – Sendika Yazı Dizisi I. – TekGıda-İş Sendikası

TÜRKEL: ÖRGÜTSÜZ MİLYONLARA YENİDEN UMUT OLACAK

       Türk-İş’i işçi sınıfının özlemlerine uygun bir noktaya getirmek üzere” birlik oluşturduklarını açıklayan 11 sendika içerisinde dikkat çekenlerden biri Tek Gıda-İş. Yörsan, DİMES gibi fabrikalarda yaşanan sendikalaşma mücadelelerinin ardından gelen TEKEL direnişi Tekgıda-İş’i öne çıkardı. Sendikanın Genel Başkanı Mustafa Türkel’in, direniş döneminde yeterli destek verilmemesini eleştirerek Türk-İş Genel Sekreterliğinden istifa etmesi uzun süre tartışıldı. Türkel, ÇAYKUR’da hükümet destekli tasfiye girişimine karşı verdikleri mücadele sırasında da Türk-İş yönetimini yaşananlara yeterli tepki vermemekle eleştirmişti.

       Türk-İş’e bağlı çeşitli sendikaların 2000’lerin başından bu yana durumdan rahatsızlık duyduğunu, bir arayış içinde olduğunu belirten Türkel, “Toplumun yeniden güçlü bir şekilde örgütlenebilmesi, sendikal yapının yeniden şekillenebilmesi için sorumluluk anlayışı içerisinde” bir araya geldiklerini söyledi.

Neden rahatsızsınız?

        Kamudaki özelleştirmeler, taşeronlaştırmalar ve fabrika kapatmaları dolayısıyla sendikal güç her geçen gün eriyor. Sendikal örgütlülük bugün yüzde 5-6 civarına indi. Uluslararası sermaye, kapitalizm, bütün araçlarıyla, sendikal yapı dahil bütün sistemi dönüştürüyor. Sermaye öyle bir dayanışma içerisine girdi ki; küresel güç, onun altyapısındaki taşeron şirketler ve ulusal sermayeler birbirine entegre olarak her acımasızlığı uygulamaya çalışıyor. İşçi sınıfının 150-200 yıl önce mücadeleyle elde ettiği haklarını elinden alıyorlar. Çalışanlar küresel sermaye karşısında, güvencesiz, kuralsız, kölelik düzeni içerisinde çalışır hale geldi. Bu, gelişmiş ülkelerde de böyle. Yunanistan’a, Fransa’ya, İngiltere’ye, Amerika’ya ve Güney Amerika’ya da baktığımızda, işçi ve emekçilerin artık bıçağın kemiğe dayandığı noktada olduğunu söyleyebiliriz.

       Buna karşılık konfederasyonumuz Türk-İş ve bağlı bulunduğu üst örgütler Uluslararası sendikalar Konfederasyonu (ITUC) ve Avrupa Sendikalar Konfederasyonuna (ETUC) baktığımızda, liberal ekonomileri destekleyen, adeta meşruiyet sağlayan bir sendikal duruşları var. Türk-İş yaklaşık 60 yıldır siyasi iktidarlara ve uyguladığı politikalara meşruiyet kazandıran bir duruş sergilemiştir. Çalışanların ekonomik haklarına yönelik saldırılar olduğunda -genellikle de kamu sözleşmeleri dönemlerinde- üyelerini meydanlara çağırmış, üç beş kuruşluk ekonomik kazanımları aldığında da meydanlardan çekilerek kendini sorunlardan sıyırmış, bu arada siyasi iktidarlarla kol kola yine bildik ilişikler içerisinde varlığını sürdürmüştür.

        Bu durum AKP Hükümeti döneminde daha da vahim bir hal aldı; sendikalar adeta Çalışma Bakanlığının birer bürosu haline getirildi. Bakanlık yüzde 10 barajını “Demokles’in Kılıcı” gibi sendikaların üzerinde sallarken, sendikalar da iktidarla iyi geçinme çizgisinde ilerledi. Çalışma hayatının umutsuzluğa ve karamsarlığa düşmesine yol açan bu çizgi, bir emek örgütünün izleyeceği yol olamaz. Bu yolun amacı kendi koltuklarını koruyabilmektir. Adını daha önce koyduk zaten; bu bürokratik sendikacılıktır.

Bu tablo karşısında sizin çözümünüz ne?

        Uluslararası alanda ETUC ve ITUC gibi üst örgütler bulunuyor, ulusal anlamda ise Türk-İş, Hak-İş, DİSK gibi konfederal yapılar var. Ancak çıkış yolunu bulmakta güçlük çekiyorlar. Topluma umut da vermiyorlar. Güvensizlik had safhada. Bu ülkede milyonlarca kişi kayıt dışı, sigortasız ve asgari ücretle çalıştırılıyor. Emeğin bu kadar ucuzladığı, çalışma koşularının bu kadar vahşileştiği bir ortam içerisinde sendikal yapı kendi varlığını sürdüremiyorsa mutlaka bir şeylerin gözden geçirilmesi gerekiyor.

        Aslında bu arayış çok uzun zamandır var. 2000’lerden bu yana başta Türk-İş’e bağlı sendikalar olmak üzere çeşitli sendikalarımız bir arayış içerisinde. Çünkü büyüyemiyoruz, işçi sınıfına önderlik edebileceğimiz gücü elde edemiyoruz, yeni mekanizmalar ortaya koyamıyoruz. Sendikal yapıların şeffaf, hesap verebilir ama aynı zamanda emeği küresel saldırılara karşı koruyacak bir mücadele çizgisi bulmak için sorgulama içinde olmaları lazım.

       Tam bu noktada yüzünü emeğe dönmüş, emekten yana politikaları harekete geçirmek isteyen sendikalar bu gidişe dur demek istiyor. Bunun için de özellikle Türk-İş’e bağlı sendikalar olarak bir araya geliyor ve bu sorunların nasıl bir platform içinde gündeme taşınması gerektiği yönünde kafa yoruyoruz, tartışıyoruz.

Tartışma nasıl bir zeminde ilerliyor?

       Öncelikle Türk-İş’e bağlı sendikalar olarak sağlam bir zemine oturtmak, daha sonra emekten yana diğer sendikaların bir araya geleceği bir mücadele hattı oluşturmak yönünde hareket ediyoruz. Bunun kalıcı hale gelmesini istiyoruz. Çünkü görünen o ki Ankara eksenli politikaların, mücadelelerin başarılı olma şansı yok. Çünkü Ankara’da konfederal yapı siyasilerle yakın ilişkisi içerisinde ve bürokrasiden etkileniyor. Bu belki her gün politikacılarla birlikte olmanın doğal bir sonucu… Ancak bu mazur görülemez. Emeğin bu gidişe dayanması mümkün değil. Biz inanıyoruz ki emekten yana politikaları önüne koyan ve sınıf mücadelesini tekrar kendi ideolojisi olarak kabul edip yeni bir yol açan sendikal hareket, örgütsüz milyonlarca insana yeniden umut olacaktır. Toplumun yeniden güçlü bir şekilde örgütlenebilmesi, sendikal yapının yeniden şekillenebilmesi için fırsat sunacaktır. Bunları yaratmak için, sorumluluk anlayışı içerisinde bir araya geldik.

Bu birliğin duyurusu ilk yapıldığında ‘Türk-İş Genel Kuruluna kadar sürecek’ denmişti…

       Hayır. Türk-İş Genel Kurulunun çok ötesinde hedefleri var bu birlikteliğin. O ifade sadece yakın hedef olarak söylenmişti. O gün Belediye-İş üyeleri üzerindeki baskılar protesto edilmişti. Spontane gelişmiş, bilinçsiz ve tesadüfi bir araya gelinmiş gibi algılanmasın anlamında söylenmişti. Böyle algılanmışsa bu sözü sürçülisan olarak kabul edin. Elbette Türk-İş kongresi gibi önemli süreçleri var. Ama doğrudan doğruya kongreyle sınırlamak haksızlık olur. Bu mücadele, bir sınıf ideolojisine inanıştır; sendikal hareketin yeniden topluma, işçiye, emekçiye güven veren bir mücadele ekseninin oluşturulmasıdır. Türk-İş ya da DİSK üyesi, Ankara’da, Bursa’da, İzmir’de nerede varsa, böyle düşünen, emek mücadelesine gönül vermiş sendikalarımızla da ilişkiler geliştirilecektir. Çalışma hayatının sorunları Ankara’daki konfederal yapıdan yönetilemeyecek kadar büyük ve Ankara’nın anlayamayacağı kadar da değişik sorunlarla karşı karşıya.

Ankara’dan kastınız nedir?

       Kamu toplusözleşmeleri kapsamındaki işçi sayısı 200 binlerin altına indi, bir sonraki dönem 100 binlerin altına inecek. Kamu eksenli bir sendikal yapıdan artık özel sektör ağırlıklı bir sendikal yapıya geçme ihtiyacı var ki biz geçtik. Bazı sendikalarımız da artık bunu gördüler. Özellikle Trakya, Ege yani Bolu’dan bu tarafa baktığımızda adeta çalışma hayatının kalbi burada atıyor. Buradaki insanların sorunlarını çözecek bir sendikal yapı oluşturamazsak Türkiye’de artık sendikal yapının geleceğinden ve varlığından söz edemeyiz. Sendikal yapı, mutlaka bu havza içerisinde kendi çıkışını kendisi yaratmak zorunda! Bu havza dünyayı çok iyi algılayabiliyor. Uluslararası dayanışmayı, sınıf mücadelesini daha çabuk algılayabilen ve bunun önemini kavrayabilen bir işçi kitlesi var burada. Bu havza Türkiye işçi sınıfının geleceğinin odak noktasıdır. Bunları anlayabilecek özel sektör ağırlıklı örgüt yapılarına ve çözüm üretebilecek kapasiteye sahip olduğumuz için öncelikle biz bir araya geldik.

AŞAĞISI YUKARIYI ŞEKİLLENDİRİR AMA YUKARININ DA SORUMLULUĞU VAR

       Bir yandan da yerel düzeyde çalışmalar yapılıyor; birçok kentte geniş katılımlı işçi kurultayları, sendikal konferanslar düzenlendi. Bu çalışmaları nasıl değerlendiriyorsunuz?

       Biz daha önceden İstanbul İşçi Sendikaları Şubeler Platformu diye bir oluşumdan bahsederdik. Gerçekten zaman zaman Türkiye’de aşağıdan gelen o dalgalar yukarıları şekillendirir, mutlaka etkiler. Ama bu her zaman mümkün olmuyor. Yukarının da sorumluluğu olduğunu bilmek gerekiyor.

       Zaman zaman görüyoruz işçilerimiz toplanıyorlar. Emekten yana siyasal yapılarımız, siyasi örgütlerimiz emeğe yönelik çalışmalar yapıyor. Sivil yapıların, derneklerin öncüğünde, bazı sendikalarımızın katıldığı yapılar içerisinde Kocaeli’de, İstanbul’da, Trakya’da, Ege’de görüyoruz işçi kurultayları düzenleniyor. Toplum bir arayış içerisinde. Üst yapının da kafa karışıklığından sıyrılması halinde, yani bu yapıları engelleyen değil, bu yapıları teşvik eden, bunların önünü açabilecek bir duruşa, anlayışa sahip olan yönetim duygusunu aşağıya verdiğiniz zaman aşağıdaki heyecan daha da yükselecek ve bu süreç daha da hızlanacak diye düşünüyorum. 

DİĞER HABERLER
EKONOMİK KALKINMANIN FİNANSMANI NASIL SAĞLANACAK?
EKONOMİK KALKINMANIN FİNANSMANI NASIL SAĞLANACAK?

Ekonomik kalkınmayı gerçekleştirmek için gerekli olan kaynaklar Türkiye’de mevcuttur. Bu kaynakların temini ve halkçılık ve kamuculuk (devletçilik) ilkeleri temelinde, planlı bir ekonomiyle ve halkın bu sürece etkili bir biçimde katılımını sağlayacak demokratik ortamda kullanılması, Türkiye ekonomisinin, toplumsal ve siyasal yapısının sorunlarının aşılmasının tek yoludur. Bu kadar kaynak varken, kaynak için işçi sınıfına yüklenmeyi savunmak ise hem gerçekleşmesi mümkün olmayan bir projedir, hem de bu projeyi savunanları halktan tümüyle koparır.

SABREDİN, SANAYİ ÜRETİMİ NİSANDA YÜZDE 50 ARTACAK!
SABREDİN, SANAYİ ÜRETİMİ NİSANDA YÜZDE 50 ARTACAK!

-11 Haziran “Sanayi Üretimi Bayramı” ilan edilebilir! Çünkü o gün sanayi üretiminde yüzde 50 dolayında artış olduğu açıklanacak.

-Sanayi üretimi iki ayda yüzde 6.5 arttı; yıllıklandırılmış artış da aynı oranda. Bu koşullarda bu artış iyi bile.

-Sanayici önünü görmeden, faiz ve kurun ne olacağını bilmeden yol almaya çalışıyor. Örneğin Merkez Bankası’nın yarın faizde ne karar alacağını öngörmek mümkün mü?

İŞSİZLİĞİ HÜLLE DE KURTARMADI
İŞSİZLİĞİ HÜLLE DE KURTARMADI

Türkiye İstatistik Kurumu Ocak 2021’den itibaren işsizlik verilerini ”Uluslararası Çalışma Örgütü ve AB İstatistik Ofisi kararları doğrultusunda” açıklamaya başladı. Aslında TÜİK, yeni uygulamaya açıkladığı tarihten önce başladı. İşine geldi. Çünkü TÜİK klasik işsizlik oranı dışında işsizliği kabul etmiyor.

ÇALIŞANIN HAKLARI KORUNAMIYOR
ÇALIŞANIN HAKLARI KORUNAMIYOR

Tekgıda-İş Sendika Akademisi’nin hazırladığı “Evde sömürülen işçiler” raporda evde çalışan işçilerin yaşadığı ücret ve hak kayıplarına dikkat çekildi.