Emeğin Gücü, Emekçinin Yanındayız...
TEKGIDA-İŞ SENDİKASI
TEKGIDA-İŞ SENDİKASI
Doğadan
Tarım Kredi Birlik
Bolez Piliç
Badem Su
İzmir Su
Elmacık Atasu
Belkarper
Sek_Süt
Yudum_Yag
ORYANTAL TÜTÜN PAKETLEME
Olin_Yag
NuhunAnkaraMakarnasi
Nestle_Su
Pinar
Savola
Pepsi
Tuborg_Bira
Nestle cereals
Yepaş Ekmek
Yesaş
Mey
Nestle
Mauri_Maya
Lipton_Dosan
Mondelez
TtlTutun
TrakyaBirlik
TavsanliUn
Tat
Tamek
Sırma Su
Sunel
Sibaş
KristalYag
Knorr_Besan
Kent_Cadbury
Efes
ELİT Cikolata
Erikli_Su
Eti
Evyap
Ferrero
Filiz Makarna
Timtas
Kavaklıdere
ibb kent ekmek
Hayat Su
Haribo
Frito Lay
BAT
Barilla_Makarna
Banvit
Aroma
Ankara Fırınları
Akmina
Alpin Su
Bimbo QSR
Bolca Mantı
BUNGE YAĞ
Chipita Gıda Üretim A.Ş.
Coca Cola
Damla Su
Danone
Doğuş Cips
Dr Oetker
Agthia
Doğadan
Tarım Kredi Birlik
Bolez Piliç
Badem Su
İzmir Su
Elmacık Atasu
Belkarper
Sek_Süt
Yudum_Yag
ORYANTAL TÜTÜN PAKETLEME
Olin_Yag
NuhunAnkaraMakarnasi
Nestle_Su
Pinar
Savola
Pepsi
Tuborg_Bira
Nestle cereals
Yepaş Ekmek
Yesaş
Mey
Nestle
Mauri_Maya
Lipton_Dosan
Mondelez
TtlTutun
TrakyaBirlik
TavsanliUn
Tat
Tamek
Sırma Su
Sunel
Sibaş
KristalYag
Knorr_Besan
Kent_Cadbury
Efes
ELİT Cikolata
Erikli_Su
Eti
Evyap
Ferrero
Filiz Makarna
Timtas
Kavaklıdere
ibb kent ekmek
Hayat Su
Haribo
Frito Lay
BAT
Barilla_Makarna
Banvit
Aroma
Ankara Fırınları
Akmina
Alpin Su
Bimbo QSR
Bolca Mantı
BUNGE YAĞ
Chipita Gıda Üretim A.Ş.
Coca Cola
Damla Su
Danone
Doğuş Cips
Dr Oetker
Agthia
13 Nisan 2011
AVRUPA MERKEZ BANKASI’NIN ‘ENFLASYON KORKUSU’ – II –

Pazartesi günü, Avrupa Merkez Bankası (ECB) “faizleri neden arttırmakta ısrar etti” diye sorumuştum. Yazımı “ECB’nin yeni faiz oranları, AB üyelerinin değil Almanya’nın gereksinimlerine uygun gibi görünüyor” diyerek bitirmiştim.

AVRUPA MERKEZ BANKASI’NIN ‘ENFLASYON KORKUSU’ – II –

       Pazartesi günü, Avrupa Merkez Bankası (ECB) “faizleri neden arttırmakta ısrar etti” diye sorumuştum. Yazımı “ECB’nin yeni faiz oranları, AB üyelerinin değil Almanya’nın gereksinimlerine uygun gibi görünüyor” diyerek bitirmiştim.

       Kısaca Almanya

       Almanya Avrupa Birliği’nin en büyük ülkesi; ekonomisi, özellikle sanayi üretimi, verimliliği ve ihracat kapasitesi açısından dünya klasmanının en ön sırasında yer alıyor. Almanya’nın teknolojik düzeyi, otomotiv, hassas ölçüm aletleri, tıbbi aletler, ilaç, kimya, optik ürünler, iş makineleri alanlarında ürettiği malların dünya piyasalarında adeta sarsılmaz bir yeri var. Bu yüzden sürekli dış ticaret fazlası üretiyor. Bu fazla 2010 yılından 190 miyar dolar dolayındaydı.

       Almanya’da birim emek maliyeti Avrupa ülkelerinden, özellikle de Yunanistan, Portekiz, İspanya’dan belirgin bir oranda daha düşük. Buna karşılık hane halkı tüketimi artış hızı yavaş olmakla birlikte, istikrarlı bir eğilimi sergiliyor. Bir araştırma (Carlo Bastasin, Waltzing with the elephant… 20.12.2010. Brookings, Europe Analyisis series No: 49) Almanya’da finans dışı sektörlerdeki işletmelerin 2004-2008 döneminde çok büyük bir finansal fazla yarattıklarına ancak bu fazlanın ülke içindeki yatırımlara değil, ülke dışına yönelik sermaye hareketlerine yol açtığına dikkat çekiyor. Alman bankalarının, Avro bölgesindeki alacakları da 1999-2008 döneminde dört kat artmış. Bastasin, bu sermaye hareketlerinin büyük bir kısmının Yunanistan, İrlanda, İspanya ve Portekiz’e gittiğine dikkat çekiyor.

       Kısacası Alman kapitalizmi kendi ülkesinde kârlı biçimde yatıramayacağı bir aşırı birikim yaratmış; bu birikimin harekete geçirdiği kriz dinamiklerinden de, bu fazlayı ülke dışına, AB periferisi olarak bilinen, bugün derin bir mali kriz içinde kıvranan ekonomilere göndererek kurtulmaya çalışmış. Bu ülkelerin sermayesi de bu gelen fazlayı iç tüketimi, kısa dönemli finansal kârları, Almanya’dan dışalımı desteklemekte kullanmış. Bir süre için adeta bir saadet zinciri, “AB’ye girenin refah düzeyi artar” fantezisi oluşmuş. Bu ülkelerde ekonomik büyüme, yüksek ücret düzeyi, gittikçe artan dış borçlanma, cari açık, kamu açığı pahasına bir süre sürdürülebilmiş. Sonrasını biliyorsunuz.

       ‘Neokolonyalizm’, yeniden…

       İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemde, eski sömürgelerin siyasi bağımsızlıklarını kazanması sürecinin ardından bunların, ulusal bağımsızlıklarını, karar alma kapasitelerini, bu kez ekonomik ilişkiler üzerinden kaybettiklerini vurgulamak için “neokolonyalizm” (bir yeni tür sömürgecilik) kavramı üretilmişti. Bu ülkelerin egemen sınıfları sürekli dış kaynak girişine, diğer bir deyişle, merkez ülkelerin sermaye ve mal fazlasını emmeye mahkûm ediliyorlardı. Bu kaynak girişi aksadığında bu egemen sınıflar salt birikim olanaklarını değil, siyasi iktidarlarını da sürdüremez konuma düşüyor, bu kaynağı almaya devam edebilmek için her türlü tavizi veriyorlardı.

       Bu süreç, 1982’de bir borç kriziyle kesildikten sonra, bu “neokolonyal” ilişkinin yönetimi, neoliberal modele, özellikle finansallaşma sürecine bağlanarak IMF ve Dünya Bankası’na devredildi. MALİ kriz, benzer bir dinamiğin Avrupa Birliği genişleme sürecinin bir bileşeni olarak, birliğin yapısının içine, sermayenin sorunlarını yeni mekânlara kaçarak öteleme eğilimine uygun olarak ve Almanya başta olmak üzere, birliği ilk oluşturan çekirdeğin lehine kurgulandığını ortaya koydu.

       Gelişmekte olan ülkelerin tüm direncini kırarak neoliberalizmi kabul etmelerine zemin hazırlayan1982 borç krizini, ABD Merkez Bankası’nın 1979’da faizleri yüzde 11’den 20’ye yükseltmesi tetiklemişti. Avrupa Merkez Bankası faizleri yükseltince birçok yorumcu, krizdeki AB üyelerinin krizini daha da ağırlaştıracağını savundu. Hafta sonunda The Observer mali danışmanlık şirketi Fathom’un bir raporuna dayanarak “Faiz artışı Güney Avrupa’yı bitirebilir” diyordu.

       Bence bu faiz arttırımı Almanya’nın enflasyondan korunma gereksinimlerine uygun, ama daha derin bir işlevi daha olacak. Almanya AB periferisini, güçlü bir AB ekonomik blokunu destekleyecek, daha yakından denetlenebilir bir biçimde yeniden yapılandırmaya çabalıyor. Ancak periferi hükümetleri, halkı, ülkelerini, New York Times’da Erlanger’in cuma günü vurguladığı gibi bir “borç kapanına” iten kurtarma paketlerinin getirdiği koşullara, daha fazla egemenlik kaybına yol açacak “reformlara” direnmeye devam ediyor. Bu faiz arttırımı bu direnişin son kalelerini de yıkabilir ya da siyasi istikrarsızlık, direniş denetimden çıkarak tarihte yeni bir sayfa açmaya başlar.

DİĞER HABERLER
CARGİLL’E KARŞI ULUSLARARASI SANAL MİTİNG BU AKŞAM 21.00’DE DAVETLİSİNİZ..!
CARGİLL’E KARŞI ULUSLARARASI SANAL MİTİNG BU AKŞAM 21.00’DE DAVETLİSİNİZ..!

Bu akşam (17 Nisan Cumartesi) saat 21.00’da Cargill Türkiye’de anayasal hakları için mücadele verdikleri için işten atılan kardeşlerimizi desteklemek için, IUF ile dünya çapındaki kardeş sendikalarla birlikte “Biz Cargill 8’lisiyiz” yazan bir çıkartma ve İngilizce tek sayfalık bir broşürü paylaşarak sanal miting düzenliyoruz.

ADKOTÜRK İŞVERENİNDEN İŞÇİ KIYIMI
ADKOTÜRK İŞVERENİNDEN İŞÇİ KIYIMI

Çerkezköy Organize Sanayi Bölgesinde faaliyet gösteren Adkotürk’te örgütlenen Tekgıda-İş Sendikası’nın hukuki mücadelesi zaferle sonuçlandı.

MERKEZ BANKASI ENFLASYON DÜŞÜŞÜNE DESTEK VERMEDİ!
MERKEZ BANKASI ENFLASYON DÜŞÜŞÜNE DESTEK VERMEDİ!

-Merkez Bankası faizi yüzde 19’da tutarak “faiz indirimi yoluyla enflasyonu düşürme politikası”na destek vermemeyi tercih etti.

-PPK açıklamasında faizin enflasyonun hep üstünde tutulacağı da belirtildi. Şu durumda faizi aşağı çekerek enflasyonu düşürme ve piyasaları canlandırma politikasını terk mi ettik?

AHLAK VE İYİ NİYETE UYMAYAN İŞÇİNİN FESHİ
AHLAK VE İYİ NİYETE UYMAYAN İŞÇİNİN FESHİ

Geçtiğimiz hafta işçinin ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışı nedeni ile fesihlere ilişkin SGK çıkış kodu değişikliği yapıldı. SGK’nın 2021/9 sayılı Genelgesi ile işten ayrılış nedenleri tablosundaki “29- İşveren tarafından işçinin ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışı nedeni ile fesih” kodu çıkarılmış ve “41-” nolu koddan sonra gelmek üzere bir dizi yeni işten ayrılış kodu düzenlendi.