24 Ocak´ta, Ankara´ya gitmek için yola çıkan Yatağan´ın maden ve enerji işçileri Ankara´ya yürütülmedi. Yatağan´da otobüsleri durdurulan ve sürücülerin polis tarafından gözaltına alması sonrasında Muğla´ya kadar yürüyen işçiler, burada yaptıkları basın açıklamasından sonra yeniden Yatağan´a döndüler.

24 Ocak’ta, Ankara’ya gitmek için yola çıkan Yatağan’ın maden ve enerji işçileri Ankara’ya yürütülmedi. Yatağan’da otobüsleri durdurulan ve sürücülerin polis tarafından gözaltına alması sonrasında Muğla’ya kadar yürüyen işçiler, burada yaptıkları basın açıklamasından sonra yeniden Yatağan’a döndüler.
Yatağan’ın maden ve enerji işçileri, Tes-iş ve Türkiye Maden-iş’in Yatağan’daki şubeleri, işçi aileleri, yöredeki emekten yana güçler, aylardır Yatağan, Yeniköy, Kemerköy termik santralleri ile maden ocaklarının özelleştirilmesine karşı mücadele ediyorlar ve o günden beri gazetemize konuşan mektup yazan işçiler mücadeleyi sürdürme kararlılıklarını da açıklıyorlar.
Şu anda işçilerin mücadelesi ve yerel seçimler nedeniyle Hükümet, santrallerin özelleştirilmesi ile ilgili ihaleleri erteledi. Ancak şu bir geçek ki, bugüne kadar özelleştirmeleri kapatmak için kullanan ve yandaş sermaye gruplarının kamu mallarını yağmalaması vesilesi yapan AKP Hükümetinin termik santralleri ve maden ocaklarını özelleştirmekten vazgeçmesi beklenemez.
Bu konuda beklenti yaratmak, hayaller yaymak mücadeleyi bölüp söndürmek isteyenlerin tutumu olabilir. Bundan önceki özelleştirmeler ve özelleştirmeye karşı mücadelelerin nasıl yenilgiye uğratıldığı dikkate alındığında, Hükümetin işçileri ve sendikaları yormak için ihaleleri önce ilan edip sonra ertelemesi, işçiler arasında "vazgeçildi" haberleri yayması, sonra yeniden daha hızlı biçimde özelleştirme hamlelerini sürdürmesi,… taktiği önceki özelleştirmelerde de çok yoğun biçimde kullanıldı. Bugün de Yatağan’da bu taktik uygulanmaktadır. "Peki şimdi ne olacaktır ne yapılırsa mücadelenin ilerletilmesi mümkün olacaktır?"borusuna gerçekçi bir yanıt vermek son derece önem kazanmıştır. Bu soruya karşılık elbette verilecek yanıtlar:
1-Yatağan işçilerinin birliklerini ve mücadele azimlerini daha da güçlendirmeleri, aileleriyle; yakınlarıyla, daha büyük mücadelelere hazır olmak için örgütlenmelerini ilerletmeleri, bunun için de işçilerin üye olduğu sendika şubelerinin birer gerçek işçi sendikası olarak davranmada ısrar etmelerinin,
2-Yatağan’ın enerji ve maden işçilerinin, bölgedeki ilerici demokrat güçlerle, bölgedeki sendika ve emek örgütleriyle ilişkilerini sıkılaştırmak onlarla ortak bir mücadele çizgisinde hareket etmek için çabalarını yoğunlaştırmalarının,
3-Tes-iş ve Türkiye Maden-iş’in diğer şubelerini ve merkezlerini de mücadeleye katmak üzere girişimler başlatıp, bu amaçla işyerlerinden doğrudan sendika temsilcileri ve işçileri de mücadeleye çeken girişimler yapmalarının gerekliliğidir. Ancak, Yatağan işçisi ve sendikaları sadece bu girişimlerle yetinemezler. Çünkü bugüne kadar özelleştirmeye karşı mücadeleler göstermektedir ki eğer işçiler, sendikalar tüm sınıf güçlerini bir araya getirmezse özelleştirme gibi Hükümet ve sermaye için hayati önemdeki girişimleri önleme şansları yoktur. Bu yüzden Yatağan işçileri, tüm ülkede ileri işçi kesimleriyle, mücadeleci sendikalar ve sendikacılarla, sendikal platformlarla ilişkiye geçerek, ortak bir strateji etrafında birleşmeleri için girişimler yapmayı önlerine koymak durumundadırlar.
Aslında Yatağan’daki mücadelenin ileri işçi kesimleri içinde uyandırdığı duygular böyle bir girişimin sonuç alması imkanını da yaratmıştır. Bu amaçla, evrensel, Hayat televizyonu başta olmak üzere emekten yana basının imkanlarını seferber etmek, mücadeleci emek örgütlerinin ilişkileri ve etkisinden yararlanmak da çok önemlidir. Bunun nasıl olacağı ise bu amaçla girişimler başlatılmasıyla daha iyi görülecektir. Ama önce böyle bir girişimin gereğine inanmak, sonra da bu doğrultuda adım atmak yolun yarısını geçmek anlamına gelecektir.
Tabii bunlar Yatağan işçileri açısından böyledir. Ama emek mücadelesini bugün Yatağan işçilerinin mücadelesi etrafında yenilemek, emek güçlerinin sermaye ve Hükümet karşısında birleşmesini sağlamak en başta mücadeleden yana sendikaların, her kademeden sendikacılarının, ileri işçi kesimlerinin görevidir. Bu iki yönlü görevlerine getirildiği ölçüde sendikal mücadele yenilenebilir ve Yatağan işçileri de kazanacak bir mevziye girebilir.