Bugün 25 Şubat 2014. Memlekeıtin birçok ilinde meteorolojiye ´göre hava mevsim normallerinin üzerinde, bahar geliyor. Tekel işçilerinin yüreklerimize baharı taşıdığı Tekel direnişinin üzerinden dört yıl geçmiş.

Bugün 25 Şubat 2014. Memlekeıtin birçok ilinde meteorolojiye ‘göre hava mevsim normallerinin üzerinde, bahar geliyor. Tekel işçilerinin yüreklerimize baharı taşıdığı Tekel direnişinin üzerinden dört yıl geçmiş.
25 Şubat 2010 ‘da; 73 gündür başkentin merkezi Sakarya caddesini mesken tutmuş Tekel işçilerinin acı bir haberle sarsıldığı gün bugün. Tekel direnişçisi Hamdullah Uysal’ın sabah namazını kılmak için yola çıktığı ancak bir cipin altında kalıp yaşamını kaybettiği gün. Hastanede çalışırken haber ulaştığında yüreğimiz acı ve öfke mengenesiyle sıkışıyor. Hemen işçilerin yanına gidiyoruz. Aslında hepimiz her an orada olmak istiyoruz. Çünkü; özlediğimiz, aradığımız yaşamın tohumları atılmış Sakarya caddesinde. Gece geç saatlere kadar kışın soğuğu ve yağan kara rağmen hepimiz her gün oradayız. Sıcacık sohbetlerimize, bidonlarda yakılan ateşlerin ve içilen çayların eşlik ettiği günler. Sokaktan her gün; her işçinin ve her anın öyküsünün tadını beyinlerimize kazıyarak ayrılıyoruz. Aslında hiç ayrılmak istemiyoruz işçilerin yanından, direniş bitmesin, zaferle sonuçlansın, sınıf kazansın istiyoruz. Gece işçileri, geldikleri kentin adını verdikleri naylon çadırlarında uykunun kucağına bırakıp evlerimize gidiyoruz. Yatağa yattığımızda aklımız, yüreğimiz hala sokağın üzerinde geziniyor. Sabahı zor ediyoruz. Aynı gezi direnişindeki gibi.

BİZ ŞAŞIRMIYORUZ….
25 Şubat’ta alana gittiğimizde işçilerin öfkesi, üzüntüsü çığlığa dönüşmüş halde buluyoruz. Cenazeyi direniş alanına getirip arkadaşlarına tören yapmak istiyorlar, ancak emniyet izin vermiyor. Anlayamıyorlar, Hamdullah günlerdir onların arasında ve birlikte oldukları arkadaşları, nasıl olur diyorlar. Bir kez daha düzenin ceberrut yüzü, çarpıyor yüzlerine. Cenazelerini kaçırıyorlar onlardan köşe-bucak. Ölüye, cenazeye saygı da mı yok diyorlar. Hala şaşırıyorlar yapılanlara. Biz şaşırmıyoruz..

DİRENİŞİN YAŞAMI
Türkiye’nin dört bir yanından gelmiş, ev-aile ve sıla özlemini, yüreklerindeki kazanma umudu ve direncinin yanında taşıyan işçiler, Sakarya’nın ortasında kurdukları çadırlarda kendilerine ortak bir yaşam kurmuşlardı. Direnişin yaşamı.

HENÜZ ÇIKMAYAN YASALAR
Gezi süreciyle de çokça tartışılan eşit-özgür dayanışma içinde bir kamusal alan, emekçilerin kamusal alanını kurmuşlardı işçiler, kentin sokaklarında. Her gün başbakanın haklarındaki asılsız konuşmalarını öfkeyle izliyorlardı sokaktaki televizyondan. Bazı kesimlerin hükümetin, ülkeye demokrasi getireceğine kalben inandığı günlerdi. 12 Eylül referandumu henüz yapılmamıştı. Henüz gezi direnişi başlamamış, yedi gencimiz ölmemişti. Emek sinemasının kapatılmadığı, dizilere, sanat eserlerine bizzat başbakan tarafından yorum yapılmadığı günlerdi. EĞİTİMde 4 4 4 yasası gündeme gelmemiş, şehir hastaneleri temel atma törenleri yapılmamıştı. Daha kürtaj tartışmaları başlamamış, kadın bedenine devlet eliyle müdahale açıktan dillendirilmemişti. Reyhanlı’da elliden fazla insanımız henüz ölmemişti, Roboski katliamı yaşanmamıştı. Tecavüze uğrayan on üç yaşındaki kız çocuklarının mahkeme kararıyla zorla doğurmadığı günlerdi. Henüz 17 Aralık ve sonrası kirlilik, yolsuzluk, yalan, dolan, manipulasyon vb. ortaya dökülmemiş, internet sansür yasası çıkmamıştı…

TEKEL DİRENİŞİ: KRAL ÇIPLAK
Bütün bunlar henüz yaşanmamışken Tekel işçileri hükümetin maskesini indiriyor, emekçi-sınıf düşmanı yüzünü açığa çıkarıyordu. Üstelik bir kısmı seçimlerde AKP’ye oy verdiklerini pişmanlıkla söyleyen işçilerdi. Yani sınıf o günlerde; 4/C’ye, güvencesiz çalışmaya karşı direnişini sürdürürken, gözü kapalı olmayan, kulağı işitenler için ‘Kral Çıplak’ diye bağırıyordu. Sendika şube kongrelerinin yapıldığı bir dönemde; sınıfın yarattığı Ankara’ya ve tüm ülkeye mal olmuş bir direnişin bize öğrettiklerini unutmamak oldukça önemli. Sınıfın örgütü olan sendikaların Tekel ve Gezi direnişinin rehberliğinde örecekleri bir mücadele ancak hayalleri büyük olan insanlar eliyle gerçekleştirilebilir. Hamdullah Uysal’ın anısına ve Tekel direnişini yaratanlara saygıyla…