Emeğin Gücü, Emekçinin Yanındayız...
TEKGIDA-İŞ SENDİKASI
TEKGIDA-İŞ SENDİKASI
KESKİNOĞLU
BARRY CALLEBAUT
BEL KARPER
Cargill
Doğadan
Tarım Kredi Birlik
Bolez Piliç
Badem Su
İzmir Su
Elmacık Atasu
Sek_Süt
Yudum_Yag
ORYANTAL TÜTÜN PAKETLEME
Olin_Yag
NuhunAnkaraMakarnasi
Nestle_Su
Pinar
Savola
Pepsi
Tuborg_Bira
Nestle cereals
Yepaş Ekmek
Yesaş
Mey
Nestle
Mauri_Maya
Lipton_Dosan
Mondelez
TtlTutun
TrakyaBirlik
Tat
Tamek
Sırma Su
Sunel
Sibaş
KristalYag
Knorr_Besan
Kent_Cadbury
Efes
ELİT Cikolata
Erikli_Su
Eti
Evyap
Ferrero
Filiz Makarna
Timtas
Kavaklıdere
ibb kent ekmek
Hayat Su
Haribo
Frito Lay
BAT
Barilla_Makarna
Banvit
Aroma
Ankara Fırınları
Akmina
Alpin Su
Bimbo QSR
Bolca Mantı
BUNGE YAĞ
Chipita Gıda Üretim A.Ş.
Coca Cola
Damla Su
Danone
Doğuş Cips
Dr Oetker
Agthia
KESKİNOĞLU
BARRY CALLEBAUT
BEL KARPER
Cargill
Doğadan
Tarım Kredi Birlik
Bolez Piliç
Badem Su
İzmir Su
Elmacık Atasu
Sek_Süt
Yudum_Yag
ORYANTAL TÜTÜN PAKETLEME
Olin_Yag
NuhunAnkaraMakarnasi
Nestle_Su
Pinar
Savola
Pepsi
Tuborg_Bira
Nestle cereals
Yepaş Ekmek
Yesaş
Mey
Nestle
Mauri_Maya
Lipton_Dosan
Mondelez
TtlTutun
TrakyaBirlik
Tat
Tamek
Sırma Su
Sunel
Sibaş
KristalYag
Knorr_Besan
Kent_Cadbury
Efes
ELİT Cikolata
Erikli_Su
Eti
Evyap
Ferrero
Filiz Makarna
Timtas
Kavaklıdere
ibb kent ekmek
Hayat Su
Haribo
Frito Lay
BAT
Barilla_Makarna
Banvit
Aroma
Ankara Fırınları
Akmina
Alpin Su
Bimbo QSR
Bolca Mantı
BUNGE YAĞ
Chipita Gıda Üretim A.Ş.
Coca Cola
Damla Su
Danone
Doğuş Cips
Dr Oetker
Agthia
25 Nisan 2013
CESET TORBASI

Yoldan birini çevirip, İş bulup çalışacaksın ama o iş senin katilin olacak deseniz, size önce anlamsız gözlerle bakacak ve şöyle diyecektir: Ben canımı sokakta bulmadım. Ama bu ülkenin insanları canlarını sokakta bulmuş gibi.

CESET TORBASI

Yoldan birini çevirip, "İş bulup çalışacaksın ama o iş senin katilin olacak" deseniz, size önce anlamsız gözlerle bakacak ve şöyle diyecektir: "Ben canımı sokakta bulmadım." Ama bu ülkenin insanları canlarını sokakta bulmuş gibi. Geçim standardının diplerde gezinmesi yetmiyor; her gün zehir soluyarak dirhem dirhem tükenişe ya da inşaatın tepesinde türlü çeşit tehlikeye, tersanede kafaya düşecek bir çekice, madende grizunun yıkacağı galeriye, balık istifi yığıldığı traktör kasasında karşıdan hızla gelen bir kamyonun kocaman gövdesine doğru son sürat sürükleniyor büyük insanlık.

İstatistikler, iş cinayetlerinin boyutlarının ne olduğunu görmemize yardımcı olur. Ama bu istatistikler kayıpları sıralarken, cümleye "en az ölen işçi sayısı" diye başlar. "En az" der, çünkü kayıtsız işyerlerinde işlenen cinayetler bu istatistiklerde kendisine yer bulamaz. Fason imalathaneler, temizlik işçileri, mevsimlik tarımcılar, merdivenaltı üretim mekanları… Buralarda neler döndüğü, kasabanın sırrına benzer. Eğer kafaya taktıysanız, iş cinayetlerinin ve yaralanmaların bir ipucunu özel hastanelere yapılan müracaatlardan yakalayabilirsiniz mesela. İstanbul’da özellikle sanayi bölgelerindeki bazı özel hastanelerin neredeyse tüm mesaisi, sigortasız işçilerin kopan ellerini dikmek, ezilen vücutlardaki kırıkları tamir etmekle tükenir.

Bu hastanelerin, kaçak işçi çalıştıran işyerleriyle gördüğü haftalık hesaplar, o meşum suç ortaklığına ayna tutar. Peki ya işçi ölürse? Bu da sanılanın aksine, çoğunlukla hukuk alanının dışında kalacaktır. Zira işverenler, ailelere kan parası ödeyerek, durumu örtbas ederek beladan kurtulma konusunda hayli ehildir. İşçinin çalışma koşullarıyla ilgili şikâyet etmesini beklemek de çare olmaz. Çünkü işçi, adaleti asla kendi yanında bulmayacağını, sınıf kardeşlerinin benzer öyküleri sayesinde çoktan öğrenmiştir. Üstelik kara listeye alınıp bir daha iş bulamamaktan korkar. Zaten cebinde taşıdığı plastik kart, sesini biraz çıkardığında daha büyük bir yıkımla karşılaşacağını anımsatan kötü bir arkadaşa benzer. Son bir buçuk yılda iş cinayetleri sonucu ölenlere dair güncel tablo, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi’nin raporları ile önümüzde durmakta.

Bu raporlara göre,

Eylül 2011’de 59,
Ekim 2011’de 142,
Kasım 2011’de 57,
Aralık 2011’de 52,
Ocak 2012’de 62,
Şubat 2012’de 42,
Mart 2012’de 59,
Nisan 2012’de 42,
Mayıs 2012’de 59,
Haziran 2012’de 87,
Temmuz 2012’de 110,
Ağustos 2012’de 71,
Eylül 2012’de 83,
Ekim 2012’de 78,
Kasım 2012’de 82,
Aralık 2012’de 76,
Ocak 2013’de 68,
Şubat 2013’de 50,
Mart 2013’te de 55,
Toplamda ise 1334 işçi, iş cinayetlerinde yaşamını yitirdi.

Her güne en az üç can düşüyor; emeğe kesilmiş haksız bir ceza bu ve bütün ölülerin gözleri dönüp dönüp yüzümüze bakmakta. TÜİK’in AKP’nin iktidar olduğu 2002 sonrasına ilişkin iş cinayetleri (onlar iş kazası diyorlar) istatistiklerindeki yükselen grafik ise acımasızlığın bir başka yüzü. İş cinayetleri ve meslek hastalıkları sonucunda yaşamını yitiren işçiler, 2002’de 878’ken, 2011’de 1710’a yükseldi. Yine TÜİK verilerine göre AKP döneminde meslek hastalıkları ve iş cinayetleri sonucu ölen toplam işçi 11 bin 655 oldu.

Hükümet sözcüleri, bu korkunç taloyu "eskiden istatistikler düzgün tutulmuyordu, bizim dönemimizde ciddi bir çalışma var" kaçamağına sığınarak açıklamaya çalışıyor. Peki ama Türkiye’yi iş cinayetlerinde Avrupa şampiyonu yapan, dünyada ise üçüncü sıraya yerleştiren felaketin izahı bu kadar basit olabilir mi? Oysa on yıldır ekonomide giderek daha da vahşi bir hal alan politikalar, bize işçi katliamının nedenini de söylemekte. AKP’nin yığınları borçlandırarak sisteme mahkûm etmesinin yanında, bayraklaştırdığı neoliberal piyasacılığının iş gücünü neredeyse açlık fiyatının altına düşürüp, üretim sürecinde insanı basit bir teferruat haline dönüştürmesinin sonucu hala anlaşılmadıysa, anlatalım; Piyasacı rekabet ucuz üretimi gerektirir ve bunu sağlamanın en kestirme yolu işçi maliyetlerini düşürmekten geçer.

Taşeronun işçiyi sigortasız ve güvencesiz çalıştırdığı, iş güvenliğini hiç mi hiç umursamadığı, çocukları en yaygın işgücü kaynağı olarak kullandığı elbette ki biliniyor. Taşeronluğun hüküm sürdüğü her işletmede, yılda ortalama kaç elin, kaç parmağın kopacağı, kaç ayağın ezileceği, kaç ciğerin tükeneceği, kaç işçinin öleceği hesaplanır durumda artık. Oysa denilebilir ki, bir baret, bir güvenlik kemeri, bir iş ayakkabısı, bir eldiven, bir basit korkuluk, bir maske; insani çalışma koşullarının sağlanması, geliyorum diyen felaketlerin önüne geçmeye muktedir olabilir.

Ama bunun da bir maliyeti var. Piyasacı rekabet algısı yerleşince bir kez, alınması gereken önlemler her defasında maliyet hesaplarının duvarına toslamaya mahkûm olacaktır. O nedenle işçiler, daha çok uzun bir süre, savaşa giden askerler gibi ceset torbalarını yanlarında taşıyacaklar. Taki, kendi kaderlerine el koyup, imkânsızı gerçek kılacakları vakte kadar…

DİĞER HABERLER
ABD’Lİ SİGARA DEVİNDE GREV KARARI!
ABD’Lİ SİGARA DEVİNDE GREV KARARI!

BASINA VE KAMUOYUNA!  ABD’Lİ SİGARA DEVİNDE GREV KARARI! Sendikamızın uzun yıllardır örgütlü olduğu dünya sigara piyasasındaki dev aktörlerden olan British American Tobacco Şirketi (BAT) ile sürdürülen Toplu İş Sözleşmesi (TİS) müzakereleri uyuşmazlıkla sonuçlandı. 01.01.2023 ile 31.12.2024 tarihleri arasını kapsayan TİS müzakereleri sendikamızın tüm yapıcı çabalarına karşın işverenlerin olumlu adım atmaması sonucu tıkanmıştır. İçinde bulunduğumuz ekonomik […]

AMERİKALI SİGARA DEVİNDE GREV KARARI
AMERİKALI SİGARA DEVİNDE GREV KARARI

Tekgıda-İş Sendikası örgütlü olduğu dünya devi sigara firması British American Tobacco Şirketi’nde (BAT) grev kararı aldı.

SİGARA DEVİNDE GREV KARARI!
SİGARA DEVİNDE GREV KARARI!

Türkiye Gıda ve Yardımcı İşçileri Sendikası (Tekgıda-İş), uzun yıllardır örgütlü olduğu dünya sigara piyasasındaki devlerden olan British American Tobacco Şirketi (BAT) ile sürdürülen toplu iş sözleşmesi (TİS) müzakerelerinin uyuşmazlıkla bittiğini açıkladı.

EYT’DE AKLA TAKILAN SORULARA YANITLAR
EYT’DE AKLA TAKILAN SORULARA YANITLAR

Emeklilikte Yaşa Takılanlar (EYT) ile ilgili yasa teklifinin bugün TBMM Başkanlığı’na sunulması bekleniyor.