Tansu Çiller’in başbakanlığında DYP-SHP Koalisyon Hükümeti, 1994 yılında ekonomik krizden çıkış için 5 Nisan 1994 tarihinde bir istikrar programı açıkladı. Bu programın temel hedefi, öncelikle kamu kesiminde işçilik maliyetlerinin azaltılmasıydı.

Ne zaman enflasyonun yüksek olduğu dile getirilse birileri mutlaka bu görüşe karşı çıkar. Onlara göre enflasyon abartılmaktadır.

Çalışanların çoğunlukla tek geçim kaynağı olan ücretlerinin gününde ve eksiksiz ödenmesi yaşamsal öneme sahiptir. Gelirini gününde alamayan işçinin borç sarmalına girmesi kaçınılmaz olacaktır.

TÜİK’in işgücü istatistiklerine göre Nisan 2025 itibariyle işsiz sayısı 3 milyon 41 bin kişi. Nisan SGK verilerine emekli olduğu halde kayıtlı çalışan kişi sayısı 2 milyon 139 bin 711. Başka bir deyişle emekli olanlar çalışmasa, işsizlik yüzde 2,6’ya düşecek.

Özellikle son yıllarda dilimize pelesenk olmuş; yaşamımızın bir aşamasında mutlaka duyduğumuz bir sözcük: Endüstri 4.0 veya da geleneksel tabiriyle Dördüncü Sanayi Devrimi.

Asgari ücretlinin sofrasından 295 ekmek eksildi: “Alım gücü her gün eriyor”

Yoksulluk sınırı 86 bin liraya dayandı, asgari ücretli açlık sınırının da altında!

İktidarların klasik söylemidir. Onlara göre kamu çalışanları ve emekliler hiçbir dönem enflasyona ezdirilmemektedir.

Tavuk eti üretimi Mayıs ayında yüzde 11,7 yükseldi

Türkiye genelinde toplanan inek sütü miktarı, Mayıs’ta geçen yılın aynı ayına göre yüzde 2 azalarak 999 bin 348 ton olarak belirlendi.

İŞKUR’a kayıtlı 2 milyonu aşkın işsizin yüzde 41’i gençler oldu. Kadınlar uzun süreli işsizlikte öne çıkarken uzun süreli iş arayışındaki 100 kişiden 58’i kadın. 6 ayda 60 ve üzeri yaşta 9 bin 442 kişi İŞKUR aracılığıyla işe girdi.

Türkiye’nin “genel grev” olarak nitelendirilebilecek ilk yaygın iş durdurma eylemi, Türkiye Öğretmenler Sendikası (TÖS) ve Türkiye İlkokul Öğretmenleri Sendikası (İLKSEN) tarafından 15-18 Aralık 1969 günleri gerçekleştirilen “Büyük Öğretmen Boykotu”dur.