BURSA İŞÇİSİ, SENDİKADAN İSTİFA EDEREK EYLEME ÇIKTI
Bursa otomotiv direnişine devam.

Bursa otomotiv direnişine devam.
Önce sektörden bir fotoğraf. Bursa Tofaş’tan.
Koç Holding ve İtalyan Fiat ortaklığı.
Günde yaklaşık 1200 araç üretiyor.
6 bin 500 civarında çalışanı var. 4.500 kadarı mavi yakalı.
1971’den beri de faaliyette.
***
Emekli işçi sayısını merak ettim.
Düşündüm: Büyük. Köklü firma. Modern üretim yapıyor.
Türkiye’nin bir numaralı holdingine ait.
Sosyal güvenceli. Sendikalı.
Beklediğim cevap: Girenlerin çoğu emekliliğine kadar çalışıyor.
Verilen bilgi düşündürücü.
44 yılda giriş yapan işçi sayısı: 30 bin civarında.
Emekli olabilenler: 4 bin kadar.
Henüz yaşı ve kıdemi tutmayanları hesaptan düşelim.
Sonuç: 5 işçiden sadece biri emekliliğe ulaşabiliyor.
***
Diğerleri?
Ya: İşten çıkarılıyor.
Ya da: Kendisi ayrılıyor.
İşverenin çıkardıkları ayn konu. Kendiliğinden ayrılanları konuşalım.
Bir insan işinden niye ayrılır? Hele işsizliğin yaygın olduğu bir ülkede.
Öncelikle: Ücret düşüktür. İkincisi: Çalışma koşullan ağırdır.
Tofaş’ta, Renault’da her ikisi de geçerli.
Daha doğrusu metal/otomotiv sektöründe. …
Direnişçilerin gözünde sorumlular belli.
İşveren sendikası: MESS (Metal Sanayicileri Sendikası).
İşçi sendikası: Türk Metal.
**
Çoğu okura tuhaf gelebilir.
İşçilerin asıl suçlama adresi: Türk Metal.
Niçin: "İşçinin değil işverenin yanında.
"Çalışma ilişkilerini tarif ediyorlar: "Sıkıyönetim."
Kafasını kaldıran kapının önüne konuluyor.
Direnişçilerin tespiti ağır: "İşten çıkarmalarda başrol Türk Metal’de."
***
"Dikbaşlılar özellikle istenmiyor. İşçileri sendikaya karşı örgütlemesin diye.
Bir tuhaflık daha: İşçiler yüksek enflasyonlu dönemi mumla arıyorlar.
Dedikleri: "Evet, enflasyon fazlaydı. Ama sözleşme zamlanmız da yüksekti.
" O günlerden miras: "Kıdemli işçilerin ücretleri fena değil."
7-8 yıllık işçilerin saat ücreti: 6-7 lira.
15-20 yıllıkların saati: 15-16 lira.
Çünkü: "Son 4 sözleşmeye gelinceye kadar yüksek zam alıyorduk."
***
Burada biraz duralım.
Son 4 toplu sözleşmede kim iktidardaydı:
AKP. Sonuç: AKP döneminde işçiler yoksullaşıyor.
***
İşçiler, Türk Metal/MESS’in sözleşmelerini şöyle özetliyor.
"İlk 6 ay için enflasyonun biraz üstünde zam."
"Diğer 6 aylık dilimler ise enflasyona endeksi"
Yani: Ne kadar enflasyon, o kadar ücret artışı.
***
Oysa herkes farkında.
AKP döneminde enflasyon hesaplan şaştı.
Resmi rakamlar düşük. Halkın enflasyonu ise yüksek.
Sonuç: Türk Metal, yoksullaşmanın baş sorumlusu görülüyor.
***
Fakat, zaaf da burada: İşçi artık sendikasız.
Seçenekler ortada.
Türk-İş’e bağlı Türk Metal: Denediler. Kesinlikle istemiyorlar.
Hak-İş’e bağlı Çelik İş: AKP yanlısı. Çare saymıyorlar.
DİSK’e bağlı Birleşik Metal: Güvenmiyorlar.
***
Maalesef: Renault’da "Toyota modeli" konuşuluyor. Yani sendikasızlık.
İşçinin kaderini kayıtsız şartsız işverene teslim eden model.
***
Dördüncü seçenek: Yeni bir sendika kurmak.
Zor görünüyor.
Niye: Uzmanına sordum. Bilgisine, yargısına güvendiğim Yıldıran Koç’a.
Yeni sendika kurmanın temel şartı: İş kolunda en az yüzde 3 üye kaydetmek.
Ve bir işyerinde çoğunluğu sağlamak.
Metal işkolunda toplam işçi: 1 milyon 440 bin.
Yeni sendika zorunlu üye sayısı: 44 bin.
***
Bursa için son tespitlerim: Herkesin dikkatine: Türkiye yeni bir iklime girdi. Toplum kesimleri, sahaya kolay ve hızlı iniyor.
Fakat: Önderlik eksikliği var. Örgütlü yapılann güvenilir hukukçularla, uzmanlarla sahada olması gerekiyor.