38 yaşındaki Hüseyin Cantürk bir karton fabrikasında sözleşmeli işçi olarak çalışıyor. Eşinin işsizlik maaşı aldığını kendisinin de asgari ücrete çalıştığını ifade eden Cantürk, “4 yıllık evliyiz, evlendiğimiz günden beri bir kere tatile çıkabildik. Onun da hâlâ borçlarını ödüyoruz” dedi. 2 buçuk yaşında bir de kızları olan Cantürk ailesi ikinci çocuklarını bekliyor. Cantürk, geçim sıkıntılarını şöyle anlattı: “Şu anda geçinmekte çok zorlanıyoruz. Daha önceleri eşimle aynı işyerinde çalışıyorduk. Kızımıza kayınvalidem bakardı. Dokuz yıldır çalıştığımız fabrikadan, daralma gerekçesiyle, 50’ye yakın arkadaşımızla birlikte işten çıkarıldık. Bir ay geçmesine rağmen hiçbir arkadaşımızın tazminatı ödenmedi, çoğu arkadaşımız dava açtı. Evimizin kirası, çocuk bezi, doğalgaz, elektrik, su, telefon, market alışverişi, pazar parası derken aldığımız maaş yetmiyor. 2’nci çocuk da dünyaya gelince ne yaparız, nasıl geçiniriz, kara kara düşünüyoruz. Düğünlerde bayramlarda memlekete gitmeye zorlanıyoruz. Türlü türlü yalanlar söylemek zorunda kalıyoruz. Anadan, babadan destek olmasa kesinlikle geçinemezdik. 20 bin TL’ye yakın borcumuz var. Eski çalıştığımız yerden tazminatlarımızı alabilirsek borçlarımızı kapatabileceğiz.”

 

Bu şartlarda yaşamın çok zor olduğuna dikkat çeken Cantürk, asgari ücretin 2 bin liradan aşağı olmaması gerektiğini belirtti.

 

 

27 yaşındaki Mustafa Kavak, 18 yaşından beri çalışıyor. Şu anda bir kablo fabrikasında iş bulduğunu söyleyen Kavak, “Mesailerle birlikte elime ayda bin 900 liraya yakın para geçiyor. Kredi kartı borcu, elden alınan borçlar, taksitli alışverişler, evin masrafları derken maaşın yüzünü göremiyoruz bile” diye konuştu. Bekar olan ve ailesiyle birlikte yaşayan Kavak, şunları söyledi: “Benden başka üç kardeşim daha var. Kardeşlerimden ikisi evli, bir kız kardeşim daha var, liseye gidiyor. Şu anda evde 4 kişiyiz. Babam sağlık sorunları sebebiyle çalışamıyor. Tek başıma çalışıyorum. Ailenin bütün yükü omuzlarımda. Bir de evimiz kira olsa yanmıştık. Ne bir sosyal faaliyetimiz var, ne insanca bir yaşamımız. Evden işe işten eve ot gibi yaşıyoruz açıkçası. Yaşım gelmiş 27’ye evlilik bizler için hayal bile değil. Bizim gibi bir haneye en az 4 bin lira girmeli ki ancak ucu ucuna yettirebilelim.”

 

Erol Aslandoğan ise 48 yaşında. Aslandoğan, bir ay önce işsiz kalmış. Üniversitede okuyan iki kızının olduğunu belirten Aslandoğan, şunları anlattı: “Bir ay öncesine kadar belediyede şoförlük yapıyordum. Şimdi işsizim. Şu an tek gelirim olan işsizlik sigortasından gelen üç beş kuruş ile idare etmeye çalışıyorum. Evliyim, 2 kızım var. Biri 21, diğeri 19 yaşında; ikisi de üniversitede okuyor. Hayallerine engel olmak istemedim, Kıbrıs’ta okuyorlar. Yıllık 13 bin lira masrafları oluyor; ayda en az bin lira demek. Arada eve gelip gitmeleri 600 lira demek. Eşim de sağlık sorunları nedeniyle çalışamıyor. En son bankadan 26 bin lira kredi çektim, onu ödemeye çalışıyorum. 4 kişilik bir ailenin geliri en az 4 bin lira olmalı ki insanca yaşanabilsin, çocuklarını okutabilsin, onlara iyi bir gelecek sunabilsin. Sürekli aileden gelen destekle yaşamaya çalışıyoruz ama o da nereye kadar.”