Bir işyerinde 27 Ekim 2006 ile 1 Mayıs 2012 tarihleri arasında TIR şoförü olarak çalışan işçi, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatını alabilmek için dava açtı. İşyeri avukatı ise işçinin mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmediğini, buna ilişkin tutanaklar tutulduğunu, işi kendisinin bıraktığını savunarak davanın reddini istedi. 

 

Yerel mahkeme iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verdi. Temyiz edilen karar Yargıtay 9. Hukuk Dairesi önüne geldi. 

 

Daire ise yıllık izin konusunda belirsizlik olduğunu, yaşanan bu belirsizliğin işçi aleyhine yorumlanamayacağını belirtti ve davacı işçi lehine karar verdi. 

 

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi kararında, "Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili dava dilekçesinde davacının işyerinde çalışma süresi boyunca hiç yıllık ücretli izin kullanmadığını iddia etmiş, davalı vekili ise yıllık izinlerin kullandırıldığına ilişkin imzalı izin belgeleri sunmuştur. Sunulan belgelerdeki imzaların davacı tarafından inkar edilmesi üzerine imza incelemesi yaptırılmış, hem Adli Tıp hem de İstanbul Kriminal Daire Başkanlığı raporlarında belgelerdeki imzaların davacının eli ürünü olup olmadıklarının tespit edilemediği açıklanmıştır" denildi. 

 

 

Yaşanan bu durum sonrasında oluşan belirsizliğin iş hukukunun temel ilkelerinden olan işçi lehine yorum ilkesi karşısında davacı işçi aleyhine yorumlanamayacağı kaydedilen kararda, "Buna göre, davacının davalı işyerinde beş yıl, altı ay, dört günlük kıdemi nazara alınarak 70 günlük yıllık izin ücretinin hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken; gerekçesi de açıklanmaksızın hak edilen izin süresinin 130 gün olduğu, kullanılan iznin 88 gün ve kullanılmayan izin süresinin 42 gün olduğu kabulü ile hüküm kurulması hatalıdır" ifadelerine yer verildi.