Türkiye’nin de kabul ettiği Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 11. maddesi işçilerin çıkarlarını korumak için sendika kurmak ve bu sendikalara üye olmak hakkını temel bir hak olarak kabul etmiş ve bu hakkın kullanılmasını sağlamak konusunda devlete pozitif bir görev vermiştir. AİHM Tukaş işvereninin yargının işe iade kararı verdiği işçileri işe başlatmaması konusunda bu pozitif görevini yerine getirmeyen hükümeti suçlamış ve hükümetin işçilerin sendikal haklarını kullanmasında gerekli özeni gösterip pozitif görevini yerine getirmediği gerekçesi ile hükümeti kusurlu bulmuş ve sendikaya 10 bin avro ödemesine karar vermiştir. Tekgıda-İş ile Tukaş arasında ki bu çekişme tam 14 yıl sonra TC Hükümetinin tazminata mahkûm edilmesi ile son bulmuştur. Adalet geç de olsa yerine getirilmiştir ama geciken adalet, adalet midir? Bu karardan hükümetlerin ve işverenlerin ders çıkarması gerekir. İşe iade kararlarını uygulamamak işverenler için sorumluluk doğuracaktır ve sendika kurma ve sendikaya üye olma hakkını ihlal eden işverenler de AİHM kararına ve sözleşmenin 11. maddesine göre tazminat sorumlusu olacaklardır. Alınması gereken ikinci ders hükümet içindir. İşe iade kararları işverenler tarafından yaygın olarak uygulanmamaktadır. 6356 sayılı yasada gerekli değişiklik yapılarak işe iade kararlarının uygulanması zorunlu duruma getirilmelidir.

 

 

5356 sayılı yasanın 41. maddesi yetki konusunda bakanlığın kararına karşı işverenin veya başka bir sendikanın itiraz edebileceğini öngörmektedir. Yargının yükü ve hantal yapısı nedeni ile bu davalar 4-5 sene sürebilmekte ve örgütlenme ve örgüte üye olma hakkının içini boşaltmaktadır. Bu nedenle 6356 sayılı yasanın 41. maddesinde düzenlenmiş olan yetkiye itirazlar yargı yerine referandum yolu ile işyerlerinde çözümlenmelidir. Yetki konusunda en demokratik ve işyerinin, işçinin en çok yararına olan bu düzenleme sendikacılığımıza, toplusözleşme düzenimize ivme kazandıracak ve sendikalarımız güçlenecek, üye sayıları artacaktır. TBMM yeni dönemde bu sorunu mutlaka çözmeli ve yasanın hükmünü değiştirmelidir.

 

 

İşverenlerimiz işçilerin sendikalaşmasına şiddetle karşıdır. Çalışanların bu en doğal ve demokratik hakkını bir türlü içlerine sindirememektedirler. Oysa Yön Radyosu’nun Yönetim Kurulu Başkanı ve CHP’den aday olan Yüksel Kılınç, Türkiye Gazeteciler Sendikası’na başvurarak işçileri adına yetkili sendika ile toplusözleşme imzalamak istediğini bildirmiştir. Bu davranış ülkemiz için bir ilktir ve umarız bağnaz işverenlerimize örnek olur. Ülkemizin çalışma barışına ihtiyacı vardır ve bu barış işçilerin sendika kurma ve sendikaya üye olma haklarına şiddetle karşı çıkılarak sağlanamaz. İşverenler bir modus vivendi -gidilecek ortak bir yol bulmak zorundadırlar. İşçi sendikaları ile kurulacak karşılıklı anlayış ülkenin birçok sorununun çözülmesine de katkı sağlayacaktır.