Ücret, iş sözleşmesinin belirleyici unsurlarındandır. Tanımı da 4857 sayılı İş Kanunu’nda yapılmıştır: İş ilişkisinde ücret, işçiye, yaptığı iş karşılığında, işveren ya da bir üçüncü kişi tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutardır. 4857 sayılı kanunun 39’uncu maddesinin gerekçesinde, asgari ücret, işçilerin insan onuruna yaraşır asgari koşullarda bir yaşam sürdürebilmesi için devlet tarafından tespit edilmesi gereken ücret olarak tanımlanmıştır. Gerek tanımı gerekse ülkemizde her sene aralık ayında yapılan tartışmalar ile asgari ücret kavramı kamuoyunu meşgul etmektedir. Burada bu tartışmalara girmeyeceğiz. Ancak asgari ücretin bir sınır olduğunu belirtmekle yetinelim. Yani Asgari Ücret Tespit Komisyonu’nun belirlediği ücretin altında ücret kararlaştırılması yasaklanmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu’nda asgari ücreti ödememek ya da eksik ödemek eyleminin karşılığı idari para cezası olarak öngörülmüştür.
 

Öte yandan ücretin ödenmemesi ya da eksik ödenmesi halinde işçi iş sözleşmesini haklı nedenle feshedebilir (4857 sayılı İş Kanunu md. 24/II-e). Asgari ücretli bir işçiye bu ücret de eksik ödeniyorsa işçi, durumu Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na bildirmelidir. Bunun yanında yukarıda belirttiğimiz gibi işçinin, bu nedenle iş sözleşmesini feshetmesi ve diğer koşulları mevcutsa kıdem tazminatını ve ücretinin ödenmeyen kısmını talep etme hakkı mevcuttur. Tabii bunları mahkemeden talep etmeden önce zorunlu arabulucuya başvurulması gerekmektedir.