Memur-Sen ve bağlı sendikalar, hükümet temsilcileriyle görüşerek, 2018-2019 yıllarına ilişkin ücret zamlarını belirledi. Varılan anlaşmada yer alan önemli bir hüküm, bu iki yılda gerçekleşecek enflasyon oranının ücret zam oranlarının üstünde olması durumunda aradaki farkın ücretlere ayrıca eklenmesini öngörüyor.

 

Bu anlaşmaya memur kitlesinden bir tepki gelmedi. 9 Eylül 2017 günkü yazımda da 2002-2016 döneminde memurların ortalama net gerçek gelirlerinde yüzde 56 oranında bir artış olduğunu açıklamıştım.

 

Peki, bu durumda memur kitlesi 2018 ve 2019 yıllarında sessizliğini koruyacak mı? Aylıklarında ciddi bir düşüş beklenmediğine, ciddi bir mutlak yoksullaşma söz konusu olmadığına göre, sessizlik devam mı edecek?

 

 

Türkiye 1994 yılında ciddi bir ekonomik kriz yaşadı. Enflasyon oranı yükseldi.

 

Hükümet, ekonomik sorunları gerekçe göstererek, 1993 yılında kamu kesimindeki işyerlerinde çalışan 700 bin dolayındaki işçi adına imzalanan toplu iş sözleşmelerinde yer alan dördüncü dilim ücret zamlarını 1994 yılı yaz aylarında ödememe çabasına girdi.

 

Bu tavır üzerine Türk-İş, 12 Temmuz 1994 günü Başbakanlık’a yürüyüş, 20 Temmuz 1994 günü ise Genel Eylem kararı aldı. Bu arada, Türk Metal Sendikası, 3 Temmuz 1994 günü Bursa’da “İşveren ve Hükümete İhtar Mitingi” düzenledi.

 

Türk-İş’in genel eylem kararı üzerine, kamu çalışanlarının 15 Temmuz 1994 günü yapmayı programladıkları eylem, mücadelenin bütünleştirilmesi amacıyla, 20 Temmuz’a kaydırıldı. 19 Temmuz 1994 günü Türk-İş Genel Merkezi’nde toplanan Demokrasi Platformu yöneticileri, 20 Temmuz’da ortak uyarı eylemi yapılacağını kamuoyuna hep birlikte duyurdular.

 

Üç işçi sendikaları konfederasyonu ve onlara bağlı sendikalara üye işçiler ilk kez ülke çapında birlikte genel eylem yaptılar. Türkiye’de ilk kez işçiler ve memurlar ülke çapında birlikte genel eylem yaptılar.

 

Genel eylemde çeşitli eksiklikler ve hatalar oldu. Trenler ve belediye otobüsleri çalıştı; uçaklar uçtu. Bazı sendikalar bu eyleme gereken desteği vermedi. Enerji, telekomünikasyon ve bankacılık işkollarında eylem tümüyle başarısızdı. Ayrıca çeşitli sendikaların katılımı da düşük oldu. Ama Genel Eylem bir bütün olarak başarılıydı. 20 Temmuz Genel Eylemi, Türkiye işçi sınıfının çeşitli kesimlerinin ülke çapındaki ilk ortak eylemi olarak, Türkiye’de yeni bir geleneğin yaratılmasında önemli bir dönüm noktası olarak tarihe geçti.

 

 

Türkiye ekonomisi bugün, 1994 yılındakinden daha derin ve giderek derinleşen bir kriz yaşıyor.

 

Özellikle devlet bütçesindeki açık hızla büyüyor.

 

Son verilere göre, 2016 yılının ilk 8 aylık döneminde merkezi yönetim bütçesi 4.9 milyar lira FAZLA vermişti. 2017 yılının ilk 8 aylık döneminde 25.2 milyar liralık AÇIK gerçekleşti.

 

 

2018 yılında memurlara verilen zammın üstünde bir enflasyon gerçekleşecek. Hükümet, o zaman, 1994 yılında Tansu Çiller’in yaptığı gibi, “bu zammı vermeye gücümüz yetmez, kusura bakmayın” derse, seyreyleyin gümbürtüyü. Eğer bu zamlar, anlaşmada öngörüldüğü gibi verilebilirse, kavga çıkmaz. Ama kriz nedeniyle Tansu Çiller’in tutumu tekrarlanırsa, bugünün sessiz memuru, oturduğu minder tutuşacağından, ayağa kalkar.

 

2.9 milyonluk memur ve sözleşmeli personel kitlesinin son derece ihtiyatlı, bilinçli, gerçekçi olduğunu unutmayalım.