Aydınlık Gazetesi yazarı Mehmet Akkaya´nın bugünkü köşe yazısı..

Gözünüz aydın. Sözüm bütün sendikacılara değil. işçilere hiç değil. Ama azımsanmayacak sayıdaki sendikacıya. Kıdem tazminatını yok etme ve taşeron sistemini yaygınlaştırma niyetini, Hükümet 2013 müjdesi olarak açıkladı.

Dün bu sayfada okudunuz. Acı bir gülümseme ve "gözünüz aydıri’dan başka ne denebilir ki? Kıdem tazminatı bugünün olayı da değil. Yıllardır göstere göstere geliyor. Ama ne sendikacılar hazırlık yaptı, ne de işçiyi hazırladılar bugüne kadar. Son taslak rafa kaldınlmadan önce, aylarca ortalıkta dolaşmıştı.

Bırakalım işçiye anlatmayı, hazırlık yapmayı, okumayan, incelemeyen çok sendikacı oldu. Yıldırım Koç’un yazdığı UDDTin Kdem Tazminat broşürünün kapış kapış olması bu yüzdendi. Rehavet… "Yok canım, yapmazlar, yapamazlar. Bu kadanna teşebbüs etmezler" diye geldiler. Hükümetlerin, emperyalist örgütlerin talimatlannı harfiyen yerine getirişi de uyana olmadı. OECD’nin, Dünya Bankası’nın hükümetlere talimatlannı görmezden geldiler. "Cıkkk, yapamazlar" dediler.

AB’ye, yapılacak işlerin taahhüt belgesi olan 2003 Ulusal Programına yazdı Hükümet, inanmadılar. Hükümet programına yazıldı. Yok, yine tık yok sendikacılarda. Bakanlar peş peşe açıklamalar yaptı, durum yine aynı. Herkesin gördüğünü, anladığını, bir tek "gözünüz aydın" dediğim sendikacılar görmüyor, anlamıyordu. Yasa taslaklan ortalıkta uçuştu en son. Gazeteler yazdı. Aylarca konuşuldu, yazıldı. Nihayet bir açıklama oldu sendika cephesinden; "Genel grev yapanz" "Pehh" dedi duyanlar. "Hani hazırlığınız?" Ne uzmanlarına inceletmiş, ne işçileri toplayıp, "ey işçi kardeş, geleceğin yok edilmeye çalışılıyor, hazır ol" demiş, ne de başka şey yapmışlardı.

Hükümet de görüyordu, açıklamanın göstermelik olduğunu. Derken, sendikacılardan görmediği ilgiyi kamuoyundan gördü taslak ve Hükümet geri çekti, askıya aldı taslağı. .*. Hükümetin işçiler için hazırladığı diğer planlarda da durum böyleydi. Rakamlarla oynanarak saklansa da işsizlik dev rakamlara ulaşmıştı. 30 yıldır bir tek çivi çakılmamış, kamuda çalışanlar zorla ayrılmaya sevk edilmiş, satılan kurumlardan on binlerce işçi işsiz kalmıştı. Hükümet planlarıyla işini kaybedenler yanında, her yıl iş aramaya katlan yeni on binler, milyonlar oldu. işsizlik 6,5 milyonu aştı. Hangi görüşten ekonomiste sorsanız, "işsizlere iş bulmanın, istihdam yaratmanın yolu nedir" diye, "yeni fabrikalar yapmak, üretimi artırmaktır" cevabını alırsınız.

Hükümet öyle bir plan yapılmalıydı ki, hem emperyalistlerin "yatırım yapmayın, elinizde ne var ne yok satiri’ planı bozulmasın, hem de işçi sınıfının örgütlü kesiminin elindeki son haklar da alınmış olsun. Ulusal İstihdam Projesi diye ilan edilen işte buydu. Niyetlerini saklamadıklan, açık açıkyazdıklan planlarını herkese göndendiler, "işsize iş bulmanın yolu, fabrika yapmak, üretimi arttırmak değil, çalışmakta olanın elindekileri gasp etmektir." Nasıl mı? Esnek çalışma, kiralık işçi bürolan, kıdem tazminatı fonunu, özel emeklilik şirketlerine rant aracı yapmak ve bölgesel asgari ücret uygulamalanyla.

Sendikacılarımız okudular ama buna da Man kıpırdamadı. Adet yerini bulsun türünden birkaç açıklama oldu. Kabus sandılar, "uyanacağız, olmadığını göreceğiz" sandılar. Oysa plan rafa kalkmış bile değil, ortalıkta dolaşıyor ve hükümet ısrarlı. Derken uyuyan sendikacılar, belki uyanır diye, Hükümet bir iyilik yaptı tekrar. Dün CSGB Faruk Çelik, "taşeron yasası çıkarmamız, kıdem tazminatı fon taslağının yasalaşmasına bağlıdır. Biz taşeron yasasında da, kıdem tazminatı fon yasasında da ısrarlıyız" dedi. Yine de yanmayanlar olur mu ki? Hükümetin bile uyandıramadığını işçi sınıfı uyandırmazsa, tarih not düşecektir.