Bu konuyu iş göremezliğe bağlı iki düzenleme ile belirgin hale getirelim. Bugün ele alacağımız düzenleme geçici iş göremezlik ödeneği.

 

Geçici iş göremezliğin tanımı Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nde yapılmıştır: Sigortalının, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde Sosyal Güvenlik Kurumu’nca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurulu raporlarında belirtilen istirahat süresince geçici olarak çalışamama halidir, geçici iş göremezlik. (madde 38)

 

Geçici iş göremezlik ödeneği almak için; sigortalının durumunun Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alması gerekir.

 

5510 sayılı Kanun 4’üncü maddesinin 1’inci fıkrası (a) bendinde sayılan sigortalılar hizmet akdi (iş sözleşmesi) ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılan kimselerdir; dar anlamda işçilerdir. 4/a sigortalısının iş kazasına uğraması halinde işveren, kazanın meydana geldiği yerdeki kolluk kuvvetlerine derhal; Sosyal Güvenlik Kurumu’na ise en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde bildirimde bulunmak zorundadır. Bildirimde bulunmazsa 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu 26’ncı maddesi uyarınca idari para cezasına çarptırılır. İşveren iş kazasını bildirmese de işçi, bir sağlık hizmeti sunucusuna başvurabilir; bu durumda sağlık hizmeti sunucusunun, iş kazasını en geç 10 gün içinde Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirmesi gerekir. İşçi kendisi de doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yetkilendirilen bir sağlık hizmeti sunucusuna başvurabilir. Kurumca yetkilendirilen hekim ya da sağlık kurullarından rapor alınması şartıyla iş kazasına uğrayan işçiye, bu rapordaki istirahat süresince geçici iş göremezlik ödeneği verilir.