İşçilerin sendikalaşması zordur ama bir sendikayı demokratik kurallara uygun biçimde, üye yararına yönetmek çok daha zordur.

Çok sevdiğim ve yazanı belli olmayan bir halk şiiri diyor ki: Aşığım dağ gezerim/ Bülbülüm bağ gezerim /Yüz yerimden yaram var/ Sanırlar sağ gezerim

Hükümet 1404 lira olan asgari ücretle ilgili görüşmelere başlasa da işçilerin talepleri belli: İnsan gibi yaşamak…

Kölelik bürolarını yasalaştıran hükümet çalışma hayatını altüst edecek bir düzenlemeyi daha hayata geçirmek için kolları sıvayacak.

İşçi Sağlığı ve iş Güvenliği Meclisi´nden alınan bilgiye göre kasım ayında en az 170, yılın ilk 11 ayında ise en az 1851 işçi yaşamını yitirdi.

Milyonlarca işçi ve memurun mevcut haklarını tırpanlayacak düzenlemeler referandumdan ´evet´ çıkması halinde gündeme gelecek

Geçenlerde sendika eğitim uzmanlarının katıldığı bir toplantıdaydım. Bazı arkadaşlar, işçilere sınıf bilincinin verilmesi gerektiğini ileri sürdüler. Ben de karşı çıktım ve işçilere sınıf bilinci verilemeyeceğini anlatmaya çalıştım.

İşveren, işçisini, sigortalı işe giriş bildirgesi ile Sosyal Güvenlik Kurumu’na bildirmek zorundadır. Bu bildirim, sigortalılık başlangıç tarihinden önce yapılmalıdır.

Kapitalizme karşı oluşum önce 1960’lı yıllarda Amerikan karşıtlığıyla, milliyetçilikle ve anti-emperyalizmle başladı.

Milyonlarca çalışanı ilgilendiren asgari ücret konusunda Asgari Ücret Komisyonu ilk toplantısını gerçekleştirdi.

Sendika deyince aklımıza işçiler gelir değil mi? İşverenlerin de sendikaları var ama onlar aslında grup sözleşmelerinde işçi sendikalarının karşısına oturmak için kurulmuş derneklerdir bir çeşit.

Hükümet, 1 milyon işçiyi ilgilendiren taşeron düzenlemesini Meclis’e sunmaya hazırlanırken, sendikalara görüş sorma gereği bile duymadı.